U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

HOOGGEVOELIGHEID OF EEN STOORNIS?

EEN VERGELIJKING TUSSEN HSK, ADHD EN PDD-NOS

 

 

Hooggevoelige kinderen???? Of kinderen met ADHD, PDDNOS of aanverwante stoornissen???
Een vraag die moeilijk te beantwoorden is, omdat het kinderen betreft die moeilijk te diagnosticeren zijn. Er zijn zoveel gradaties! In ieder geval zijn het allemaal termen die aangeven, dat kinderen met een dergelijke “diagnose” anders zijn dan andere kinderen.
Wat belangrijk is, is te bezien op welke wijze men met deze kinderen omgaat. In de reguliere geneeskunde wordt, naast therapie, al snel naar medicatie gegrepen. Medicatie, die nare bijwerkingen ten gevolge kan hebben. Ik wil graag pleiten voor een zo breed mogelijke visie, omdat veel kinderen via deze benadering, zichzelf zonder medicatie erg goed kunnen ontwikkelen.

 

Bij  ADHD gaat het o.a. waarschijnlijk om een tekort aan de neurotransmitters dopamine en noradrenaline. Dit zijn overdrachtsstoffen die een belangrijke rol spelen in dat deel van de hersenen, dat de remming van de 'motor' regelt. Ook kan een verminderde bloedtoevoer naar de frontale delen van de hersenen oorzaak zijn. Hier zetelen onder meer de functies: het beheersen van emoties, de motivatie en het geheugen.

Methylfenidaat heeft ook invloed op de werking van dopamine en noradrenaline, zodat ook voor ADHD veelal Ritalin en Concerta gegeven wordt en Strattera, dat een andere werking heeft.


Dit zijn overdrachtsstoffen die een belangrijke rol spelen in dat deel van de hersenen, dat de remming van de 'motor' regelt. Ook kan een verminderde bloedtoevoer naar de frontale delen van de hersenen oorzaak zijn. Hier zetelen onder meer de functies: het beheersen van emoties, de motivatie en het geheugen.

Kenmerken van ADHD-kinderen zijn:

  • ze zijn vaak hyperactief en impulsief. Staan vaak op in de klas, rennen rond, klimmen overal op en hebben moeite om rustig te spelen

  • ze praten aan een stuk door, gooien antwoorden eruit en kunnen niet op de beurt wachten. Ze hebben de neiging anderen te verstoren of te onderbreken

  • ze bewegen onrustig met handen en voeten

  • ze hebben veel problemen met hun concentratie, problemen met het opbrengen van aandacht en met het vasthouden hiervan, zodat het lijkt alsof ze niet luisteren.

  • ze hebben geen aandacht voor details en vermijden langdurige mentale inspanning.

  • ze beginnen aan taken/karweitjes, maar maken ze niet af. Ze hebben geen goed overzicht, zodat ze moeilijkheden hebben met organiseren.

  • ze zijn vergeetachtig en raken vaak dingen kwijt.

  • ze raken snel afgeleid door prikkels van buitenaf.


    Elaine Aron, de Amerikaanse onderzoekster, geeft als meest kenmerkende verschillen tussen hoogsensiviteit en ADHD aan, dat kinderen met ADHD veel vaker en in meer situaties hyperactief en ongeconcentreerd zijn. Hoogsensitieve kinderen kunnen zich heel goed concentreren als ze geïnteresseerd zijn in iets. Belangrijk is dan, dat ze geen bijzondere prikkels ervaren en uitgerust zijn.

    Een ander verschil is dat bij hoogsensitieve kinderen er meer bloed gaat naar de rechter hersenhelft terwijl bij kinderen met ADHD de bloedtoevoer naar de linker hersenhelft groter is. Dit duidt bij de hoogsensitieve kinderen op een grotere activiteit van de rechterkant en bij ADHD-ers van de linkerkant. De linker hersenhelft is nuchter en wil feiten, de rechter kan fantaseren en is creatief. De rechter hersenhelft speelt waarschijnlijk een belangrijke rol in zaken als intuïtie, inspiratie, helderziendheid en andere paranormale vermogens.

    Het belangrijkste verschil met PDD-NOS is dat hoogsensitieve kinderen zich verantwoordelijk voelen voor mensen, dieren en de natuur. Dat ze betrokken zijn bij de wereld om hen heen en sterk geneigd om te communiceren. Daarnaast kunnen ze zich goed inleven in de emoties van anderen. Ook de verschillen in gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal, die mensen kunnen laten zien, worden door hen goed opgemerkt en begrepen.


    Een kind met PDD-NOS is daarentegen niet of veel minder sterk gericht op de wereld om zich heen. Het heeft er veel moeite mee om de emotionele uitingen van andere mensen juist te interpreteren en met hen te communiceren.

    Volgens de gegevens die ik heb kunnen achterhalen, komen ADHD en PDDNOS ten opzichte van hoogsensitiviteit, minder vaak voor. 3 à 5% van de kinderen heeft ADHD en een ½ % PDDNOS, terwijl 15 à 20% hoogsensitief is. Overeenkomsten dus, maar ook verschillen.